Kent gij

Kent gij der musschen mollig nest,
Waarin de naakte jongskens slapen,
Of naar het voedsel gulzig gapen,
En luidkeels tjirpen om ter best,
Tot dat ze worden vlug en groot?
Wat is hun nestje zacht en malsch!
Doch zachter is de moederschoot,
Wanneer ge hangt aan haren hals.

Hoort gij het lied van ’t bieken niet,
Dat sluipt en kruipt in frissche bloemen
En honing zamelt, meer te roemen
Dan ’t aremzalig brommend lied?
Is honingzeem zoo smaaklijk goed,
En stilt hij streelend uwen dorst;
Doch zoeter dan het zoetste zoet
Is moeders liefderijke borst.

Daar speelt de warme zonneschijn
Des morgens door den dauw der rozen,
Zaagt ge ooit de stralen frisscher blozen
Dan in die droppels wonderfijn?
Doch zie, er is een schooner licht,
Waardoor de liefde u teêr bespiedt;
Het straalt uit moeders aangezicht
Wanneer ze, zoontjen, u beziet.